Marković Vlatko

Rođen 1. januara 1937. u Bugojnu, umro 23. septembra 2013. u Zagrebu.

Počeo je da igra na svim mestima u timu u Iskri iz rodnog Bugojna, zatim je u zeničkom Čeliku takođe igrao i u odbrani i u navali, a zenit karijere dostigao je u zagrebačkom Dinamu za koji je od 1959. do 1964. sa zapaženim uspehom prvo igrao na mestu beka, kasnije i kao centarhalf. Za zagrebačke “plave” odigrao je ukupno 252 utakmice i 1963. osvojio Fudbalski kup Jugoslavije. Kad je napustio Dinamo, karijeru je nastavio i završio u Beču, gde je za Wiener SK prvo igrao centarhalfa, a kasnije kao vođa navale bio – golgeter tima!

Uz tri susreta za omladinsku reprezentaciju (1958-1959), odigrao je 16 utakmica i postigao jedan auto-gol (protiv Čilea na Svetskom prvenstvu 1962) za najbolju selekciju Jugoslavije. Debitovao je 17. maja 1961. u susretu protiv Mađarske (2:4) u Beogradu, a od dresa s državnim grbom oprostio se 30. septembra 1962. na utakmici protiv SR Nemačke (2:3) u Zagrebu. Za svega nešto više od godinu dana, odigrao je 16 utakmica za reprezentaciju!

Učestvovao je na Svetskom prvenstvu 1962. u Čileu i odigravši svih šest utakmica mnogo je doprineo da naša ekipa osvoji četvrto mesto.

Kad je prestao da igra, posvetio se trenerskom pozivu i vodio NK Zagreb, FC Liege (Belgija), OGC Nice (Francuska) i u više navrata zagrebački Dinamo s kojim je 1980. osvojio Fudbalski kup Jugoslavije.

Sa mladom reprezentacijom bivše države osvajao je prvenstvo Europe. Kao selektor u hrvatskoj reprezentaciji nasledio je Stanka Poklepovića i u razdoblju od 29. aprila 1993. do 28. februara 1994. samo je jednom vodio hrvatsku reprezentaciju u utakmici protiv Ukrajine (3:1).

1994. izabran je za potpredsednika HNS–a, a u periodu od 1998. do 2012. bio na čelu HNS–a, kada ga je zamenio Davor Šuker.