Kaluđerović Andrija

Rođen 5. jula 1987. u Bačkoj Topoli.

Prve fudbalske korake napravio u OFK Beogradu, u međuvremenu se “kalio” u Njegošu, Mačvi, Hajduku sa Liona, Spartaku i pirotskom Radničkom.

Od januara 2009. član FK Rad Beograd, a nakon dobrih igara i golova na Banjici, nagrada je stigla u vidu poziva Radovana Ćurčića da debituje za reprezentaciju Srbije u prijateljskom susretu sa Japanom (3:0) u aprilu 2010.

Od avgusta 2010. član beogradske Crvene zvezde sa kojom je potpisao trogodišnji ugovor.

U januaru 2012. prelazi u redove kineskog prvoligaša Beijing Guoan. U septembru 2012. napustio je Peking i prešao u redove novog španskog drugoligaša Rasinga, pošto su se stvari dodatno pogoršale po njega dolaskom bivšeg fudbalera Sevilje Fredija Kanutea. Zato je prihvatio da narednih deset meseci provede na pozajmici u klubu za koji je uspešno nastupao i Nikola Žigić.

Nakon epizode u Španiji, vraća se u Srbiju kao pozajmljen igrač Beijing Guoana, i prelazi u novosadsku Vojvodinu.

U novembru 2013. postao je najbolji strelac u istoriji Jelen Superlige Srbije. Na meču Vojvodine i kruševačkog Napretka (3:1) postigao je 57. gol u elitnom srpskom takmičenju, čime je nadmašio učinak Lamina Dijare koji je dao 56 golova u dresu Partizana.

Kaluđerović je osim za Vojvodinu (5), golove u domaćem prvenstvu postizao još za Crvenu zvezdu (19) i beogradski Rad (21). Od samostalnosti Srbije 2006. postigao je i 12 golova u dresu OFK Beograda, kada je elitno srpsko fudbalsko takmičenje tada imalo naziv Meridijan Super liga.

Nakon epizode u Novom Sadu, nastupao za kiparski AEL iz Limasola, švajcarski Tun i australijski Brisbane Roar.

U januaru 2016. po drugi put u karijeri oblači dres “građevinara” sa Banjice, kluba u kome je stekao punu afirmaciju. On je na Banjici ostao upamćen po odličnim partijama za dve godine (2009. i 2010.) koje je proveo u ekipi Rada, kada je na 45 utakmica postigao 21 gol.

Tokom 2016. uspešno nastupao za litvanski Žalgiris sa kojim je osvojio duplu krunu, uz 20 golova na 19 susreta. Jedno vreme je igrao i na Tajlandu za ekipu Port FC, a zatim je obukao dres novozelandskog Velington Finiksa za koji je odigrao 23 utakmice i sa devet golova bio najbolji strelac ekipe.

U leto 2018. potpisao je dvogodišnji ugovor sa Olimpijom iz Ljubljane, ali je ubrzo došao trener Ilija Stolica i odlučio, iz nepoznatih razloga, da ne računa na njega. .Još se ni mastilo na ugovoru nije osušilo, a Kaluđerović je prihvatio ponudu iz indijske Superlige od Delhi Dajnamosa. 

Nakon avanture u Indiji nastupao je i za hrvatski Inter iz Zaprešića (2018) i letonski Rigas (2019).

U januaru 2020. treći put u karijeri obukao dres “građevinara” sa Banjice.  Već u februaru iste godine je ušao u istoriju Superlige Srbije kao najbolji strelac od osamostaljenja Srbije. Golom protiv Javora iz penala u 86. minutu, što mu je 66. prvenstveni gol u Superligi Srbije, prestigao je Ognjena Mudrinskog, sa kojim je delio čelnu poziciju.

Reprezentacija

Za A reprezentaciju Srbije nastupio na tri susreta. Debitovao u prijateljskom susretu sa Japanom (3:0) u aprilu 2010. godine, a za “orlove” nastupao i protiv Meksika (0:2) i Hondurasa (0:2) u novembru 2011.